We leven in een wereld gedomineerd door structuren en systemen, waar presteren centraal staat, waar we constant bezig zijn met het optimaliseren van processen en we gamification gebruiken als een manier om participatie te stimuleren. Al die aspecten, die vandaag zo bepalend zijn voor onze samenleving, onderzocht Ericka Beckman voor het eerst in haar films uit de vroege jaren 80, nog lang voordat sociale media en virtuele interactie hun intrede deden.
Ericka Beckman
Ericka Beckman
Ericka Beckman (1951, New York) woont en werkt in New York en Boston. Ze studeerde aan het California Institute of the Arts (MFA, 1976) waar ze samen werkte met collega-kunstenaars als Mike Kelley. Recent toonde Beckman haar werk in de solotentoonstellingen ‘Ericka Beckman: Double Reverse’ in MIT List Visual Arts Center (Cambridge, Massachusetts, 2019) en ‘Ericka Beckman. Game Mechanics’ in Secession (Wenen, 2017). In haar dertigjarige carrière nam Beckman deel aan verschillende groepstentoonstellingen, waaronder de baanbrekende expo ‘The Pictures Generation, 1974-1984’ in The Met in 2009. Haar werk maakt deel uit van vele publieke en private collecties, waaronder die van The Met (New York), MoMA (New York) en Centre Pompidou (Parijs). Ericka Beckman wordt vertegenwoordigd door Philip Martin Gallery (Los Angeles).
Wereldpremière
In M toont de Amerikaanse kunstenaar haar multimedia-installatie ‘Nanotech Players’ (1989), haar eerste 16 mm-film ‘You The Better’ (1983) en haar nieuwe film ‘Reach Capacity’ (2020) op een roterend scherm, in wereldpremière. De opbouw van deze drie werken is ingegeven door het spel, terwijl hun beeldtaal teruggaat op populaire cultuur. De twee films stellen het kapitalisme en de speculatie in de vastgoedsector aan de kaak ten koste van de zwakkeren in de samenleving. Kunnen we dominante systemen ooit te slim af zijn?
Naast dit politieke commentaar wil Beckman ook een fysieke reactie uitlokken. Ze werkt de betrokkenheid van de toeschouwer in de hand door het ritme van de beelden op het scherm, het beperkte maar felle kleurenpalet en ook de makkelijk herkenbare objecten binnen en buiten het beeld. De rekwisieten in de tentoonstellingszaal doen de grenzen vervagen en maken van het tweedimensionale kijken een driedimensionale ervaring. Hoewel Beckman de presentatie van haar werk altijd al op deze manier heeft opgevat, is het pas recentelijk dat technologie en een verschuiving in de curatoriële praktijken een dergelijke presentatie mogelijk hebben gemaakt.
Een maandelijkse update van wat er in M te beleven valt?
Op de hoogte blijven van alle initiatieven, activiteiten en tentoonstellingen van M? Schrijf je hieronder in op de nieuwsbrief en dan zorgen wij op onze beurt voor jouw maandelijkse portie nieuws van M.
