Atelierbezoek Sofie Muller en Marie Cloquet

Midden januari trekken we naar Gent. We mogen binnenkijken in twee ateliers. Eentje waar kunstenaar Sofie Muller werkt. Haar werk is op dit moment te zien in de tentoonstelling 'Albast', als hedendaags antwoord op het unieke materiaal dat al eeuwenlang gebruikt wordt om kunstwerken te beeldhouwen. Daarna gaan we langs bij Marie Cloquet, van wie M via de Vlaamse Gemeenschap vier werken in langdurige bruikleen heeft.

Over Sofie Muller

Het oeuvre van Sofie Muller (°1974, Gent) verbeeldt 'La Condition Humaine' op eigenzinnige wijze. Dit resulteert in een indrukwekkend en gevarieerd repertoire waarbij de mens uitblinkt in al zijn kwetsbaarheid. Met installaties en sculpturen albast en brons, aangevuld met werken op papier, visualiseert ze onze diepste en donkerste psyche. Haar drang naar perfectie en vakmanschap verzoent zich met de soms brute visualisatie van innerlijke kwetsuren, hetgeen haar boodschap kracht bijzet en leidt tot een mentaal portret van ons, 'De Mens'.

Over Marie Cloquet

Marie Cloquet (°1976) leeft en werkt in Gent, België. Van 1994 tot 1998 studeerde ze in diezelfde stad
schilderkunst aan LUCA School of Arts. Ze wordt vertegenwoordigd door Annie Gentils Gallery
(Antwerpen, België), Galeria Hilario Galguera (Mexico city, Mexico) en Jason Haam Gallery (Seoul, Zuid-Korea).

Cloquet maakt gebruik van een geheel eigen techniek die zowel verwantschap vertoont met Land Art als collage, aquarel en de manier waarop oude meesters een landschap verbeeldden. Oude en hedendaagse procedés versmelten in deze eigenzinnige werkwijze die ze voortdurend voedt met nieuwe experimenten. Binnen haar oeuvre creëert Cloquet naast tweedimensionale beelden op doek ook (foto) sculpturen en in situ installaties.

Wat Cloquet uitdaagt is het débris en de nevenschade van de geglobaliseerde consumptiemaatschappij. Met verwondering en activisme grijpt ze analoog de brokstukken van het kapitalisme en urbanisatie. Met intuïtie voor esthetiek en humaniteit schept ze feeërieke, apocalyptische nieuwe landschappen die tegelijk als alternatief of confrontatie gelezen kunnen worden. “Het is een poging een tedere sluier te leggen over dramatisch beeldmateriaal, om de confronterende waarheid over de huidige staat van de wereld en de menselijke conditie te bedekken met een laag schoonheid”, schreef Ory Dessau in haar in 2021 verschenen monografie ‘Around Obstacles’.